Βαρύ Πεδινό Οβιδοβόλο Krupp 150 χλστ., Υπόδειγμα 1913

mail Home Page

Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922



 

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για βαρύ οβιδοβόλο του τέλους του 19ου αιώνα, με ραβδωτή κάνη, κλείστρο σφηνώσεως και με διάφορες παραλλαγές συστήματος οποισθοδρόμησης, συνήθως όμως υδροπνευματική. Έβαλε βαρέα βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας βάρους μεγαλύτερου των 40 κιλών, πολύ μεγάλης ρηκτικής ικανότητας. Το πυροβόλο ήταν ιππήλατο και συρόταν από έξι (6) άλογα.

Ιστορικό

Το βαρύ οβιδοβόλο Κρουπ των 15 εκ., Υποδείγματος 1913, αποτέλεσε την κατάληξη της εξέλιξης των γερμανικών βαρέων οβιδοβόλων για τον Α'ΠΠ, εξέλιξης που είχε ξεκινήσει με το οβιδοβόλο Υποδείγματος 1893. Ήταν από τα πλέον σύγχρονα πυροβόλα του γερμανικού στρατού, και αποτελούσε έναν εξαιρετικό συνδυασμό ευκινησίας και ισχύος πυρός. Κατά τον Α' ΠΠ, το οβιδοβόλο κατέστη το πλέον σημαντικό όπλο της γερμανικής πλευράς, τόσο ώστε η Γερμανική Ανωτάτη Διοίκηση να δηλώνει το 1917 ότι "σε αυτόν τον πόλεμο, το sFH13 έχει καταστεί το βασικό όπλο μάχης". Η αρχική έκδοση του πυροβόλου ήταν 14 διαμετρημάτων (η "βραχεία" έκδοση), ενώ κατά τη διάρκεια του πολέμου αναπτύχθηκε έκδοση του πυροβόλου με κάνη 17 διαμετρημάτων (η "μακρά" έκδοση του πυροβόλου). Η μακρά έκδοση δεν αναπτύχθηκε τόσο προκειμένου να αυξηθεί το βεληνεκές του όπλου, όσο να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα φθοράς της κάνης και των συχνών δυστυχημάτων λόγω διαρρήξεών της κατά τις βολές. Έτσι με αυξημένο μήκος της κάνης επέτρεψε την αύξηση της θαλάμης και την εξάλειψη του τελευταίου γεμίσματος, με αποτέλεσμα τη μεγάλη αύξηση της ζωής της κάνης. Αυτός είναι και ο λόγος που η αύξηση του μήκους από τα 14 στα 17 διαμετρήματα δεν επέφερε αντίστοιχα εντυπωσιακή διαφοροποίηση του μέγιστου βεληνεκούς.

Ο Οθωμανικός στρατός κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ παρέλαβε έναν απροσδιόριστο αριθμό οβιδοβόλων του τύπου από τον γερμανικό στρατό, και των δύο εκδόσεων, ενώ φαίνεται ότι κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας περιήλθε στην κεμαλική πλευρά και ένας αριθμός μακρών κανών που επέτρεψαν τη μετατροπή των L/14 που είχαν τεθεί σε χρήση, σε L/17. Άλλωστε και στη Γερμανία τα L/17 είχαν προέλθει είτε από εκ του μηδενός κατασκευή είτε από μετασκευή των L/14, είτε και από εκτεταμένη μετασκευή των sFH 1902, των οποίων και αποτελούσαν εξέλιξη.

 

Φωτογραφίες

 

Εικόνα 1: Σχηματική απεικόνιση της μακράς εκδόσεως του πυροβόλου

 

Εικόνα 2: Εκπαιδευτικό διάγραμμα του πυροβόλου από τον γερμανικό στρατό.

 

Εικόνα 3: Φωτογραφία του πυροβόλου  L/17

 

 

Εικόνα 4:  Σύγχρονη φωτογραφία της βραχείας έκδοσης του πυροβόλου σε καναδικό μουσείο

 

Εικόνα 5: Πυροβόλο του οθωμανικού στρατού ενώ βρίσκεται σε απόκρυψη στη Γάζα, το 1915.

 

Εικόνα 6: Λάφυρα του Ελληνικού Στρατού, τον Αύγουστο του 1921.

 

Εικόνα 7: τέσσερα πυροβόλα του τύπου, λάφυρα του ΕΣ

 

Εικόνα 8: Φωτογραφία του πυροβόλου ως ελληνικού λαφύρου

 

Εικόνα 7: Πυροβόλο του τύπου μετά την ανακατασκευή του από το κεμαλικό εργαστήριο.

 

Εικόνα 8: Φωτογραφία των τεχνιτών του εργοστασίου, μπροστά σε ένα ανακατασκευασμένο πυροβόλο του τύπου