Πυροβόλο Krupp 105 χλστ., Υπόδειγμα 1914

mail Home Page

Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922



 

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για ταχυβόλο πυροβόλο, με ραβδωτή κάνη, κλείστρο σφηνώσεως και σύστημα επανάταξης με υδροελατήρια. Έβαλε μέσου βάρους βλήματα, τόσο υψηλής εκρηκτικότητας όσο και βολιδοφόρα, βάρους περίπου 18 περίπου κιλών σε όλες τις εκδοχές του, πολύ σημαντικής ρηκτικής ικανότητας, με βασικό πλεονέκτημα το χαρακτηριστικά μεγάλο για την εποχή του βεληνεκές, ενώ το μειονέκτημά του θεωρούνταν η χαμηλή συγκέντρωση των βολών. Το πυροβόλο ήταν ιππήλατο και συρόταν από έξι (6) άλογα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως και σε όλη της σειρά των πυροβόλων της οποίας εξέλιξη αποτελούσε, η ονομασία του όπλου ήταν απλώς "Πυροβόλο 10 εκ., Υπόδειγμα 1914" ("10cm Kanone 1914"), χωρίς κανέναν άλλον προσδιορισμό.

Ιστορικό

Το πυροβόλο Υποδείγματος 1914 της εταιρείας Κρουπ αποτελούσε την εξέλιξη μιας κατηγορίας πυροβόλων του γερμανικού στρατού που ήταν συνέχεια του "τοπομαχικού" πυροβολικού και, για διαφόρους λόγους δόγματος, συνέχισε να αναπτύσσεται ταυτόχρονα με τα βαρέα οβιδοβόλα και αφού ο ρόλος του καθ΄εαυτού τοπομαχικού πυροβολικού είχε εκλείψει (πυροβόλα Υποδείγματος . Η εξέλιξη του συγκεκριμένου πυροβόλου είχε ολοκληρωθεί αμέσως πριν από τον Α' ΠΠ με την παραγγελία 128 όπλων εκ μέρους του γερμανικού στρατού, που μέχρι το 1916 είχαν φτάσει τα 724, οπότε και άρχισε να παράγεται μια εξελιγμένη έκδοση του πυροβόλου, αυτό του Υποδείγματος 1917. Κατά τον σχεδιασμό του είχε ληφθεί πρόβλεψη και για αντιαεροπορική ικανότητα, που στην πράξη ήταν απολύτως ανεπαρκής και δεν αξιοποιήθηκε ποτέ, είχε όμως ως αποτέλεσμα την αυξημένη πολυπλοκότητα επί μέρους μηχανισμών του.  

Το πυροβόλο στον γερμανικό στρατό χρησιμοποιήθηκε κατ΄εξοχήν στον ρόλο του αντιπυροβολικού – εξ αιτίας του βεληνεκούς του, και δευτερευόντως εναντίον προσωπικού.  

Οι πηγές αναφέρουν την χρήση του μόνον από τον γερμανικό και τον βουλγαρικό στρατό. Είναι όμως απολύτως βέβαιο ότι το πυροβόλο χρησιμοποιήθηκε από τους τούρκους, τόσο κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ όσο και κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, όπως προκύπτει από φωτογραφικά τεκμήρια.

Είναι ενδιαφέρον ότι πυροβόλα του τύπου που κατελήφθησαν από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, αναφέρονται συστηματικά στις φωτογραφίες ως "Σκόντα", ενώ δεν έχουν καμία σχέση με τον τύπο αυτόν.

Φωτογραφίες

Εικόνα 1: Σχέδιο τεσσάρων όψεων του πυροβόλου. Το σχέδιο εκπονήθηκε από τον Ken Musgrave.

 

Εικόνα 2: Φωτογραφία του πυροβόλου όπου διακρίνεται, μεταξύ άλλων, και κυκλική βάση που είχε αναπτυχθεί για αντιαεροπορική βολή – και η οποία δεν χρησιμοποιούνταν στην πράξη.

 

Εικόνα 3: Πυροβόλο του τύπου, κυριευμένο κατά τη μάχη του Εσκή Σεχίρ, ανάμεσα σε sFH 13.

 

Εικόνα 4: Λάφυρο από τους Κεμαλικούς, στα χέρια του ΕΣ.

 

Εικόνα 5: Φωτογραφία όπου φαίνονται άλλα δύο τουρκικά Κ-14 που έχουν περιέλθει στον Ελληνικό Στρατό - ενδεχομένως από χώρο

συγκέντρωσηςοθωμανικών πυροβόλων στο Παλαιόκαστρο. 

 

Εικόνα 6: Φωτογραφία του πυροβόλου σε χρήση από τον ΕΣ. Δεδομένου ότι δεν αναφέρεται

πουθενά η χρήση του πυροβόλου, πρόκειται πιθανότατα για δοκιμαστική βολή. Στη συλλογή

του ΕΛΙΑ από την οποία προέρχεται η φωτογραφία, το πυροβόλο αναφέρεται εσφαλμένα

ως "Σκόντα"

 

Εικόνα 7: Κεμαλικό λάφύρο ενώ εξετάζεται από Έλληνες αξιωματικούς.

Και σε αυτή τη φωτογραφία που προέρχεται από το ΕΛΙΑ, το πυροβόλο αναφέρεται

εσφαλμένα ως "Σκόντα".

 

Εικόνα 8: Άλλη μια φωτογραφία του πυροβόλου σε δοκιμή από τον ΕΣ.

 

Εικόνα 9: Φωτογραφία κεμαλικών αξιωματικών ενώπιον πυροβόλου του τύπου, λίγο πριν από την επίθεση

στο Αφιόν Καραχισάρ. Σε πρώτο πλάνο διακρίνεται ο Ισμέτ Ινονού.