Schneider-Canet 75 χλστ., Υπόδειγμα 1906

mail Home Page

Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922



 

 

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για τυπικό ελαφρύ πεδινό ταχυβόλο των αρχών του 20ου αιώνα, με ραβδωτή κάνη, υδροπνευματικό σύστημα οπισθοδρόμησης και κλείστρο έμφραξης, κάθετο στον άξονα του όπλου (πρόκειται για τύπο κλείστρου σχεδίασης του μηχανικού Canet). Έβαλε ολομερείς φύσιγγες, γεγονός που αύξανε την ταχυβολία του αλλά αύξανε τη φθορά του σωλήνα καθώς περιόριζε την ευκαμψία των πυρών. Τα βλήματα του πυροβόλου ήταν βάρους 6,5 χλγρ. και μικρής ρηκτικής ικανότητας. Το πυροβόλο ήταν ιππήλατο και συρόταν από έξι (6) άλογα. Συνοδευόταν από βλητοφόρο χωρητικότητας ~100 οβίδων (για την ακρίβεια 98). Κάθε πυροβολαρχία τεσσάρων (4) πυροβόλων συνοδευόταν από 12 βλητοφόρα, συνολικού αποθέματος 1.200 βλημάτων, σε αναλογία 4 εκρηκτικά προς 1 βολιδοφόρο. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία και λόγω της μακροχρόνια χρήσης τους, τα πυροβόλα είχαν χάσει πολλές από τις βλητικές τους ιδιότητες, παρουσίαζαν μεγάλη διασπορά και το βεληνεκές τους είχε μειωθεί έναντι του αρχικού.

Ιστορικό

Το πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ των 75 χλστ., Υπόδειγμα 1906 αποτέλεσε μία από τις βασικές αγορές της κυβερνήσεως Θεοτόκη που είχε αναλάβει την αναδιοργάνωση και τον επανεξοπλισμό του στρατού μετά το 1897. Αγοράστηκαν 144 πυροβόλα το 1907, ενώ το 1914 παραγγέλθηκαν επιπλέον 32, τα οποία κατασχέθηκαν από τους Γάλλους στις αρχές του Α΄ΠΠ και χρησιμοποιήθηκαν από αυτούς μέχρι το 1917 οπότε και αποδόθηκαν στο στρατό της Εθνικής Άμυνας.

Κατά τις διεθνώς κρατούσες αντιλήψεις της εποχής, και ιδιαίτερα (αλλά όχι αποκλειστικά) τις γαλλικές, για τον βασικό εξοπλισμό του πυροβολικού επελέγη ένα ταχυβόλο πυροβόλο με διαμέτρημα 75 χλστ. Η επιλογή του έγινε κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας στην οποία έλαβαν επίσης μέρος αντίστοιχα πυροβόλα των εταιρειών Έρχαρτ, Κρουπ και Άρμστρογκ, έναντι των οποίων υπερίσχυσε. Η εταιρεία Σνάιντερ ήταν βασική μεταλλουργική και οπλουργική βιομηχανία της Γαλλίας και ανταγωνιζόταν την Κρουπ στην παγκόσμια αγορά πυροβόλων.

Η ονομασία Σνάιντερ-Κανέ που συχνά χρησιμοποιείται οφείλεται στον σχεδιαστή Κανέ της εταιρείας Σνάιντερ, (κατά τρόπο ανάλογο με τα πυροβόλα Σνάιντερ-Δαγκλής, που οφειλόταν στο σχέδιο του Δαγκλή για πυροβόλο της ίδιας εταιρείας). Επισημαίνεται πάντως ότι απλώς η ονομασία "Σνάιντερ-Κανέ" δεν προσδιορίζει μονοσήμαντα έναν τύπο πυροβόλου, αφού ο Κανέ σχεδίασε και άλλα πυροβόλα για την Σνάιντερ. Η ονομασία Σνάιντερ-Κρεζώ που χρησιμοποιείται μερικές φορές οφείλεται στην κατασκευή των πυροβόλων στο εργοστάσιο της εταιρείας στην πόλη Κρεζώ.

Τονίζεται ότι το πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ είναι διαφορετικό από το περίφημο πυροβόλο των 75 χλστ. Υποδείγματος 1897, με το οποίο ενίοτε συγχέεται. Το τελευταίο υπήρξε το πλέον εξελιγμένο τεχνικά πυροβόλο αυτής της κατηγορίας για την εποχή του, αποτέλεσε το βασικό πυροβόλο του γαλλικού στρατού μέχρι και τον Α΄ΠΠ, και ήταν προϊόν εξέλιξης του γαλλικού υπουργείου αμύνης και όχι ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το ελληνικό Σνάιντερ υπήρξε μία από τις πολλές εκδόσεις (εξελισσόμενες κάθε έτος σχεδόν) της γαλλικής εταιρείας. Ενδεικτικά, στη Σερβία πωλήθηκε το σχεδόν πανομοιότυπο υπόδειγμα Μ.1907, καθώς η αγορά έγινε το 1908. Εν πάση περιπτώσει, τα πυροβόλα της εταιρείας Σνάιντερ ήταν "εξαγωγικά" πυροβόλα, υποδεέστερα σε επιδόσεις έναντι του Υποδείγματος 1897, καθώς ήταν πιο βραχύκανα και με αισθητά μικρότερη ταχυβολία, αν και λόγω μικρότερου βάρους διέθεταν μεγαλύτερη ευκινησία. 

Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, τα Σνάιντερ-Κανέ αποτέλεσαν τον κορμό του Πυροβολικού Σώματος Στρατού, χρησιμοποιούμενα από τα Συντάγματα Πυροβολικού των Σωμάτων.

Φωτογραφίες

Εικόνα 1: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω αριστερή όψη

 

Εικόνα 2: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω δεξιά όψη

 

 

Εικόνα 3: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή, κάπου στη Μικρασία.

 

Εικόνα 4: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ταγμένη για βολή, με τα σκέλη σε υπόσκαφο έδαφος για να αυξηθεί η κλίση

του σωλήνα – και το βεληνεκές του πυροβόλου.

 

Εικόνα 5: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή. Δίπλα το εφόλκαιο του

βλητοφόρου του.

 

Εικόνα 6: Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή σε υπόσκαφο έδαφος ώστε να δοθεί μεγάλη κλίση στο σωλήνα. 

 

Εικόνα 7: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ, ταγμένη για βολή.

 

Εικόνα 8: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ιππήλατη, κατά τη διάρκεια στάσης.

 

(Το κείμενο αυτό αναρτήθηκε αρχικά στο Μικρασιατική Εκστρατεία: Ελληνικά Ελαφρά Πεδινά Πυροβόλα όπου μπορεί κανείς να προσθέσει σχετικά σχόλια).