Ορειβατικό Οβιδοβόλο Σκόντα 105 χλστ., Υπόδειγμα 1916(T)

mail Home Page

Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922



 

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για ορειβατικό οβιδοβόλο με ραβδωτή κάνη, υδροπνευματικό σύστημα οπισθοδρόμησης και κλείστρο σφηνώσεως. Το πυροβόλο ήταν λυόμενο και λυόταν σε τρεις φόρτους, καθένας εκ των οποίων προσαρμόζονταν σε άξονα δύο τροχών που συρόταν από ζεύγος ίππων. Ο κιλλίβας μετατρεπόταν ο ίδιος σε αμαξίδιο, και αυτό επιτυγχανόταν με την εφαρμογή ενός άξονα κυλίσεως στους γυγγλίμους που διακρίνονται στο κάτω μέρος του κιλλίβαντος. Το ένα από τα σχηματιζόμενα αμαξίδια είχε βάρος 670 χλγρ. και τα δύο από 750 χλγρ. Το πυροβόλο συρόταν, όμως, και ενιαίο, από 6 ίππους. Ο κιλλίβας ήταν μονοσκελής με διχάλωση που επέτρεπε πολύ μεγάλη ανύψωση, έως 70ο. Το πυροβόλο διέθετε εξαιρετική ευκινησία, μικρή διασπορά, ενώ η μεγάλη γωνία ανυψώσεως του έδινε καμπύλη τροχιά και δυνατότητα βολής πίσω από προκαλύπτοντες όγκους.

Ιστορικό

Το οβιδοβόλο αυτό αποτέλεσε εξέλιξη και ορειβατική παραλλαγή του βασικού μέσου οβιδοβόλου του Αυστροουγγρικού Στρατού κατά τον Α' ΠΠ, του πεδινού οβιδοβόλου Μ.14 (Υπόδειγμα 1914), διαμετρήματος 100 χλστ. Η εξέλιξη αποσκοπούσε στο να κάνει το πυροβόλο πιο ελαφρύ και να του προσδώσει μεγαλύτερη γωνία ανυψώσεως που ήταν απαραίτητη στον ορεινό αγώνα. Τόσο το ορειβατικό όσο και το πεδινό πυροβόλο από το οποίο προέρχονταν, κατασκευάστηκαν (σε πιο περιορισμένους αριθμούς) και στο διαμέτρημα των 105 χλστ. (10,5 εκ. κατά την ορολογία της εποχής). Κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ, ένας αριθμός από σαράντα (40) πυροβόλα (ή, κατά μία άλλη εκτίμηση, εξήντα τέσσερα (64) πυροβόλα) παραχωρήθηκαν στον Οθωμανικό Στρατό, με την ονομασία Skoda Gebirgshaubitze Μ.16(T).

Ο μεγαλύτερος αριθμός από αυτά τα πυροβόλα επεβίωσε του πολέμου και μετά την Ανακωχή του Μούδρου ετέθη υπό τον έλεγχο των στρατευμάτων της Εγκάρδιας Συνεννόησης σε – μάλλον πλημμελώς – φυλασσόμενα στρατόπεδα της Μικράς Ασίας, και αφού είχαν αφαιρεθεί τα κλείστρα.

Με την κλιμάκωση των συγκρούσεων στην Μικρά Ασία, οι κεμαλικές δυνάμεις, όπως και ο Ελληνικός Στρατός, έθεσαν υπό τον έλεγχό τους έναν αριθμό από τα πυροβόλα αυτά από τις συμμαχικές αποθήκες Σμύρνης και Θράκης. Δεδομένου ότι σύμφωνα με τον συνταγματάρχη Κενάν, από την Κωνσταντινούπολη φυγαδεύτηκαν λαθραία 48 οβιδοβόλα των 105 χλστ., είναι σχεδόν βέβαιο ότι ένας αριθμός από αυτά ήταν ορειβατικά Σκόντα. Μαζί με τα, πιθανώς πολυαριθμότερα, lFH16, αποτέλεσαν μέρος του μεραρχιακού πυροβολικού των κεμαλικών δυνάμεων, και μάλιστα στοιχείο που του παρείχε σημαντική υπεροχή έναντι του αντίστοιχου ελληνικού.

Δεδομένου ότι δεν έχει κατορθωθεί η εύρεση των ακριβών στοιχείων του Υποδείγματος M.16(T) διαμετρήματος 10,5 εκ. που χρησιμοποίησε η Τουρκία, παρατίθενται τα τεχνικά χαρακτηριστικά του ευρύτερα διαδεδομένου Υποδείγματος Μ.16.

Φωτογραφίες

Εικόνα 1: Πυροβόλο λυμένο στους τρεις φόρτους των

αντιστοίχων αμαξιδίων. Κατά τον υπομνηματισμό 

της φωτογραφίας, πρόκειται για την αρχική κατάληψη 

του λαφύρου.

 

Eικόνα 2: Στοιχείο πυροβόλου, εν χρήσει από τον ΕΣ, κατά την προετοιμασία για βολή.

 

Εικόνα 3: Πυροβολαρχία του ΕΣ, ταγμένη.

 

Εικόνα 4: Ομοχειρία πυροβόλου εκπαιδεύεται.

 

Εικόνα 5: Πυροβόλο Skoda ετοιμάζεται να εκτελέσει βολή.

 

Εικόνα 6: Ομοχειρία πυροβόλου του ΕΣ «ποζάρει» για φωτογράφιση.

 

Εικόνα 7: Κεμαλικό πυροβόλο Σκόντα εκτελεί βολή κατά την επίθεση στο Αφιόν Καραχισάρ, τον Αύγουστο του 1922.